1920-yilgi Buxoro halokati va tarixiy saboqlar
1920-yilda Chor Rossiyasida bo‘lgan siyosiy o‘zgarishlardan foydalanishga harakat qilgan Amir Olimxon mustaqillikka erishish uchun intilayotgan edi. Buxoroga Buyuk Britaniya elchisi kelgan bo‘lib, Eron, Afg‘oniston, Turkiya (Usmonli imperiyasi), Germaniya kabi davlatlar o‘z elchixonalarini ochmoqda edi.
Biroq tarixiy jarayonlar boshqacha tus oldi. 1842-yilda Amir Nasrullo Qo‘qonni bosib olib, xon Madalixonni qatl qilganida, Fayzulla, Otaulla va Usmon Xo‘jayevlarning bobolari tomonidan qilingan provokatsiya ruslar foydasiga xizmat qilgan edi. 1914-yildan boshlab esa Fayzulla Xo‘ja va Usmon Xo‘ja o‘z bobolarining Qo‘qon xonligiga nisbatan qilgan xiyonatini Buxoro amirligiga nisbatan takrorlay boshlashdi. Ular sovetlar bilan til biriktirib, Buxoroni vayronaga aylantirdilar. Bugungi kunda suratlarda ko‘rinib turgan holat ushbu haqiqiy vayronalarning bir qismi xolos. O‘sha paytda suratga olish imkoniyatlari juda oz edi; shaharda faqatgina bir nechta g‘arb matbuoti jurnalisti bor edi, xolos. Ular ham tinimsiz davom etgan bir haftalik bombardimonlar paytida qochib ketishgan.
Xo‘jayevlar sulolasi 1870-yillarda Qo‘qon xonligi yiqilishida rol o‘ynaganligi uchun berilgan boylik evaziga va keyinchalik Buxoroda ham katta sarmoyaga ega bo‘lishgan edi.
Usmon va Fayzulla Xo‘jayevlarning boyliklari deyarli amirlik xazinasi miqdoridagi qiymatga ega edi. Turkistonning eng katta davlati — Qo‘qon xonligi yiqilishida xizmat qilgan Xo‘jayevlar, endi amirlik hamda o‘z boyliklarini ruslarga berish evaziga hokimiyatga kelishdi.
Lekin bu vaqtda Buxoro vayron, xazinasi esa ship-shiydon edi.
Aslida, 1912-yilda Rossiyada chorlik rejimi islohotlar qila boshlagan edi. Rossiya protektorati bo‘lgan Buxoro amirligi ham islohotlar qilishga majburlangan. Oqibatda boshqaruv tizimiga mayda millatlar va forslar ishga olina boshladi. Davlatning qiymatini bilmagan bu odamlar hamma narsani sotishga kirishdilar va oxirida Amir Olimxonni ham sotdilar.
Maʼlumot o‘rnida, Usmonxo‘ja va Otaulla aka-uka (Qori Po‘latxo‘ja farzandlari) bo‘lib, Fayzulla Xo‘jayev esa ularning jiyani edi. O‘z davlatidagi adolatsizlikni tugatish bahonasida boshqa davlat armiyasini chaqirib kelish 1848-yildan boshlangan “surunkali kasallik”dir.
1920-yil sentyabrida Usmonxo‘ja, Otaulla va Fayzulla Xo‘jayevlar Qizil Armiyani chaqirib kelishdi.
Tarixiy suratlar Mixail Frunze buyrug‘i bilan amalga oshirilgan havo hujumlaridan so‘ng qamal qilingan kuchlar taslim bo‘lgunga qadar jami 200 ga yaqin bomba tashlangan Buxoroning holatini tasvirlaydi. Ushbu surat bugungi kunda alohida qimmatga ega, chunki u Badalbek va Iyazbek madrasalarining noyob ko‘rinishini namoyish etadi; holbuki, amir saroyi va Xoja Davlat madrasasi butunlay vayron qilingan edi.
Markaziy Osiyoning maʼnaviy poytaxti bo‘lmish Buxoro 1920-yil 2-sentyabrda bolsheviklarning shiddatli hujumi ostida taslim bo‘ldi.
O‘n bitta samolyot muqaddas shaharni tinimsiz bombardimon qildi. 150 ming aholiga ega shahar olov ichida qoldi; unga qarshi uzoq masofaga otuvchi artilleriyaning butun kuchi, shuningdek, beshta zirhli poyezd, sakkizta zirhli mashina va 230 ta pulemyot safarbar etildi. Ko‘chalar tinch aholi jasadlari bilan to‘ldi, shahar yonardi; dunyo oxiri yetib keldi deb o‘ylagan aholi yig‘lash va ibodat qilish uchun masjidlarga to‘plandi. Muqaddas Buxoro naq bir hafta davomida yondi va aholining yarmi halok bo‘ldi.
Hujumning birinchi kunida Buxoro qo‘shinlari Nizomiddin Urganji boshchiligida Qizil Armiyaning uchta polkini tor-mor etdi.
Urganji ushbu janglarga shaxsan rahbarlik qildi va og‘ir yarador bo‘ldi. Ruslar qo‘liga tushmasligi uchun u Dushanbegacha olib ketildi. Uning qabri 1992-yilda men va nevarasi Asatilla Urganji tomonidan topilib, joyi eʼlon qilindi.
Buxoro amirligi armiyasining yengilishiga asosiy sabab — ichki xoinlar va havo kuchlarining yo‘qligidir. Qizil Armiya o‘zining havo kuchlari evaziga vaziyatni o‘z foydasiga hal qildi. Aholi qo‘lidan kelgancha qarshilik ko‘rsatdi; ayollar uylarning tomidan bosqinchilarning boshiga qaynoq suv quyishdi. Qizil Armiya askarlari shafqatsizlarcha talon-torojga kirishdilar, chunki ular ilgari hech qachon bunday boylikka — oltin taqinchoqlar va qulflanmagan, tovarlarga to‘la son-sanoqsiz do‘konlarga duch kelmagan edilar.
Buxoroda Turkistonning eng boy odamlariga oid oltin do‘konlari bor edi. Kunlik oltin tijorati Xitoy, Hindiston, Afg‘oniston va Eron o‘rtasida o‘ziga xos xalqaro birja vazifasini bajarar edi.
Yovvoyi sovet askarlari Buxoroni butunlay talon-toroj qilishdi.
Tarixda ushbu xoinliklar va talon-torojga sababchi bo‘lganlar o‘z vaqtida qoralanmadi. Natijada bugungi O‘zbekistonda ham talonchilik va xoinliklar davom etmoqda. Shavkat Mirziyoyev (SHM) davri, ayniqsa, eng katta talon-toroj va xonliklar davri bo‘lmoqda.
Shu kunlarda O‘zbekistonga boshqa davlat yollanma askarlarini olib kirish haqida muzokaralar olib borilmoqda. Bir necha o‘n ming kishilik yollanma askarlar SHM va uning sulolasini hokimiyatda saqlashga xizmat qilishini umid qilishmoqda.
Xoinlik — yuqumli vabodir, uning davosi yo‘q.
Safar Bekjon
Urganji
Turkiston ozodligi va ittifoqi harakati lideri
26-09-2026
